Өнөөдөр Улаанбаатарт телевизийн 20 гаруй суваг ажиллаж, нэлээд нь Монгол даяар нэвтрүүлгээ хэдийнэ цацдаг болжээ. Харамсалтай нь өөр хоорондоо ялгарах юмаар тун маруухан агаад гагцхүү цаад нууц ноёнтон нь хэн бэ гэдгээрээ ялгагдана. Нэг нь Доржийг газар дор ортол муулж байхад нөгөө нь харин амаа олохгүй магтаж байдаг. Иймээс төрөөс төрсөн тэрбумтнууд арьсаа хамгаалахын тулд, аль эсвэл өрсөлдөгчөө намнахын тулд суваг эзэмшдэг гэсэн яриа олон нийтийн дунд гарчээ. Зарим нэвтрүүлэг илт захиалгын шинжтэй, төлбөртэй гэдэг нь захын үзэгчдэд илэрхий мэдрэгдэнэ. Бүх аймаг хэрэндээ таарсан орон нутгийн телевизтэй гээд бодвол хоёр сая гаруйхан бид чинь ямар олон суваг үздэг юм бэ?   

Би үзэгчийн хувьд амьдралын үнэнийг бодитой харуулсан, эрх ашгийн зөрчлөөс ангид, элдэв үнэлэлт дүгнэлтгүй мэдээ мэдээллийг хүсэн хүлээдэг. Наад зах нь УИХ-ын 76 гишүүн юу амлаж гарч ирээд, яаж авирлаж байгааг нь байнга сануулах хэрэгтэй юм шиг. Гэтэл бүх ТВ-ийн мэдээ адилхан мөлжүүртэй. Хэвлэлийн бага хурал, гал түймэр, аваар ослоос хэтрэхгүй. Монголд эдгээрээс өөр үйл явдал болдоггүй юм уу? Аймаг суманд амьдрал зогсчихоогүй баймаар. Тэгсэн мөртлөө гадаадынхныг илт дуурайсан реалити шоу гэгч нь хийх юмаа олж ядсан хэдэн залуусыг цуглуулчихаад ярьж хэлэх үгээ ч онохгүй юм. Ялангуяа цаг нөхцөөсөн “72 цаг” шоунд ямар утга учир байнаа? Гадны зарим сувгаар ширүүн өрсөлдөөнтэй, авхаалж самбаа сорьсон, өгөөжтэй иймэрхүү нэвтрүүлэг олон үзэгчдийг цэнхэр дэлгэцийн өмнө суулгадгийг үгүйсгэж болохгүй.